ภาวะโลกร้อน

ภาวะโลกร้อน

(GLOBAL WARMING)

บทนำ

          ปัจจุบันคนจากทุกหนทุกแห่งทั่วโลก ต่างเริ่มรับรู้ และตระหนักถึงพิษภัยของภาวะโลกร้อน  ซึ่งจะส่งผลกระทบโดยตรงต่อชีวิตความเป็นอยู่ของมนุษย์ สัตว์ พืช ตลอดจนสิ่งมีชีวิตต่างๆ ที่อยู่บนโลกนี้ โดยจะก่อให้เกิดความสูญเสียต่อสิ่งแวดล้อมและความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญขององค์ประกอบในระบบนิเวศ ที่มีแนวโน้มว่าจะทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นหากไม่ได้รับการป้องกันและแก้ไขเสียตั้งแต่วันนี้

ความหมาย

ภาวะโลกร้อน  หมายถึง   ภาวะที่อุณหภูมิโดยเฉลี่ยของโลกสูงขึ้น ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง เป็นปรากฏการณ์สืบเนื่องจากการที่โลกไม่สามารถระบายความร้อนที่ได้รับจากดวงอาทิตย์ออกไปได้อย่างที่เคยเป็น  ภาวะโลกร้อนอาจจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของปริมาณฝน ระดับน้ำทะเล และมีผลกระทบอย่างกว้างขวางต่อพืช สัตว์ และมนุษย์

สาเหตุ

หากมองย้อนกลับไปที่ต้นเหตุของปัญหา เราจะพบว่าสาเหตุของภาวะโลกร้อนนั้นคือ  การที่มนุษย์เผาผลาญเชื้อเพลิงฟอสซิล เช่น ถ่านหิน น้ำมัน และก๊าซธรรมชาติ เพื่อผลิตพลังงาน และปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจกตัวสำคัญที่สุดออกสู่ชั้นบรรยากาศเป็นจำนวนมหาศาล ทำให้เกิดปรากฏการณ์เรือนกระจก ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดภาวะโลกร้อน ต้องยอมรับก่อนว่า สาเหตุมิได้มาจาประเทศอุตสาหกรรมเป็นเป็นหลัก แต่เราทุกคนต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของต้นเหตุให้เกิดภาวะโลกร้อน เพราะการใช้ชีวิตประจำวันของเรา เช่น การใช้ไฟฟ้า  การเดินทาง  การขนส่ง  การสร้างที่พักอาศัย  เป็นต้น  ล้วนมีส่วนสำคัญในการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซต์ขึ้นสู่บรรยากาศ

ดังนั้นการแก้ปัญหาก็คือ การลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ดังจะเห็นได้จากความพยายามในการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลกในระดับนานาชาติที่ระบุใน พิธีสารเกี่ยวโต พิธีสารเกี่ยวโตเป็นข้อตกลงร่วมกันระหว่างประเทศ กำหนดให้มีการลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก โดยเรียกร้องให้ประเทศที่พัฒนาแล้วลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ให้ได้ ๕.๒ เปอร์เซ็นต์ ภายใน พ.ศ. ๒๕๕๕

ทางออกของปัญหาสภาวะโลกร้อน

          ทางออกของปัญหาสภาวะโลกร้อน  มีมากมายหลายวิธี เพียงแต่ต้องการความร่วมมือจากคนในสังคมช่วยกัน ๑ วิธีที่สามารถช่วยแก้ไขปัญหานี้ได้  คือ  การประหยัดพลังงาน  ซึ่งแบ่งแยกได้หลายวิธีที่ง่ายและสะดวก สามารถทำได้ ดังนี้

๑.   ประหยัดการใช้พลังงานทุกชนิด โดยเฉพาะไฟฟ้า เพราะเชื้อเพลงในการผลิตไฟฟ้าล้วนแต่ปล่อยก๊าซที่ก่อให้เกิดภาวะเรือนกระจกทั้งสิ้น  ที่สำคัญเลือกอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ประหยัดพลังงานและถอดปลั๊กเมื่อเลิกใช้งาน  รวมทั้งหลีกเลี่ยงการใช้รถยนต์ส่วนตัวและการโดยสารเครื่องบิน เพื่อเป็นการประหยัดการใช้น้ำมัน  หรือหากต้องมีการประชุมที่ต้องเดินทางไกลควรใช้ช่องทางการสื่อสารด้วยระบบวีดีโอคอนเฟอเรนซ์

๒.   ลดการสะสมของเศษอาหารบูดเน่าอันก่อให้เกิดก๊าซมีเทน  บริโภคของที่ผลิตในประเทศเพื่อลดพลังงานในการขนส่ง  อีกทั้งการรับประทานอาหารท้องถิ่นจึงเป็นทางเลือกที่น่าสนใจมิใช่น้อย

๓.   หลีกเลี่ยงการใช้ถุงพลาสติกเพราะใช้เวลาย่อยสลายนานแล้วหันกลับมาใช้ถุงผ้าที่ใช้ได้หลายครั้ง

๔.   สนับสนุนการซื้อสินค้าจากบริษัทผู้ผลิตที่สนใจปัญหาสิ่งแวดล้อม  เพื่อเป็นกำลังใจให้แก่ผู้ผลิตที่อยากมีส่วนในการปกป้องโลก และเลิกสนับสนุนสินค้าของบริษัทที่ก่อมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม  เป็นต้น

แนวทางการพัฒนา

             ภาครัฐ  ควรสนับสนุนให้มีการพัฒนาการใช้พลังงานสะอาด  เช่น  พลังงานแสงอาทิตย์และพลังงานลม  ทั้งในด้านงบประมาณในการวิจัยและการพัฒนาระบบให้มีต้นทุนต่ำคุ้มค่าในการใช้งาน เพื่อลดการใช้พลังงานเชื้อเพลิงอื่นๆที่เป็นสาเหตุหลักของการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซต์  อีกทั้งควรจัดเก็บภาษีสำหรับกิจกรรมที่ทำลายสิ่งแวดล้อม  เพื่อให้ภาครัฐนำรายได้ส่วนนี้ไปชดเชยให้แก่ผู้ที่ได้รับผลกรทบหรือนำไปพัฒนาส่วนงานด้านอื่นๆ ที่สอดคล้องกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมรวมทั้งการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกด้วย

             ภาคประชาสังคม  ประชาชนต้องร่วมมือกันกับหน่วยงานอื่นๆ  ทั้งเครือข่ายสังคมและภาครัฐ  เพื่อให้ภาคสังคมมีความรู้ถึงปัญหาภาวะโลกร้อน แล้วเกิดการตื่นตัวที่จะร่วมมือร่วมใจกันอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม  ส่วนภาครัฐเองต้องส่งเสริมให้ประชาชนมีความรู้เรื่องภาวะโลกร้อนอย่างสร้างสรรค์ ให้ประชาชนมีองค์ความรู้พร้อมที่จะช่วยกันลดการใช้พลังงานสิ้นเปลือง  อีกทั้ง ด้านสถานศึกษาเอง ต้องจัดกิจกรรมเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน  ปลูกฝังพฤติกรรมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม  เช่น  การจัดทัศนศึกษาตามแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ กิจกรรมปลูกป่า  หรืออาจจะจัดพื้นที่ให้มีการปลูกต้นไม้ในสถานศึกษาด้วย ทั้งนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดในการปลูกฝังพฤติกรรมเหล่านี้ให้กับพวกเขาคือ  การเป็นแบบอย่างที่ดี  ถ้าเด็กมีแบบอย่างที่ดีแล้ว  พวกเขาก็จะโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ที่ดี  และเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับเด็กรุ่นหลังสืบต่อไปได้

             ด้านศาสนา  ผู้เขียนเชื่อว่า  พระพุทธศาสนา  มีหลักธรรมประการหนึ่งที่สามารถแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้ที่รากเหง้า  นั่นคือ  กตัญญูกตเวที ซึ่งหมายถึง  การรู้คุณแล้วตอบแทนคุณ  มนุษย์ต้องพึ่งพาธรรมชาติมากมาย ทั้งอากาศ  น้ำและผืนดิน  หากเราปลูกฝังธรรมข้อนี้แล้วไซร้  มนุษย์ทุกคนจะระลึกถึงคุณของธรรมชาติและหาทางตอบแทนธรรมชาติ  ด้วยการไม่ปล่อยสารพิษลงสู่แม่น้ำ  ไม่ปล่อยมลพิษขึ้นสู่อากาศ  ไม่ทิ้งขยะสารพิษลงสู่ดิน  เป็นต้น  ถ้าเราต่างให้ความสำคัญกับสิ่งเหล่านี้แล้ว ไม่มีทางเลยที่พวกเราเหล่ามนุษยชาติทั้งหลายจะประสบวิกฤตการณ์ภาวะโลกร้อนได้เลย    โลกก็จะไม่แห้งแล้ง  ฤดูกาลก็จะเป็นไปตามวิถีของธรรมชาติ

             และที่สำคัญที่สุดของการป้องกันภาวะโลกร้อนอย่างยั่งยืนนั้น  คือ  การร่วมกันปลูกต้นไม้ใหญ่  และรักษาต้นไม้น้อยใหญ่ที่มีอยู่แล้วให้ได้รับความปลอดภัยจากการทำลายด้วยน้ำมือมนุษย์  เพราะต้นไม้ใหญ่เป็นสิ่งที่มีประโยชน์มหาศาลต่อการให้ความชุ่มชื่นแก่โลก  และช่วยดูดก๊าซที่ส่งผลไปทำลายชั้นบรรยากาศ  ทำให้โลกกลับคืนสู่ความสมบูรณ์ได้อีกครั้ง.